تو همان صبح عید قربانی! ۹

گفتمت: مثل جویبارانی
نه! تو از جنس آبشارانی

از بلندای کوه، رقص‌کنان
می‌رسی تا مرا برقصانی!

همه ذرّات جان من را تو
برهانی ‌ز من، بخندانی!

ریزی ای آبشار پرگوهر
بر دلم گنج‌های سلطانی

تو چو ابری که بر لب خورشید
می‌زنی بوسه‌های بارانی

ببری رنج شهوت از تن من
بشکنی قفل پای زندانی

سر غم را بریده‌ای امروز
تو همان صبح عید قربانی!

لندن، ۹ ژانویه‌ی ۲۰۰۷