چه کس است این نگار تازه‌ی من؟! ۸

شد ز دیدار یار تازه‌ی من
پرجنون، روزگار تازه‌ی من!

خواب و آرام از سرش رفته
این دل بی‌قرار تازه‌ی من

روز و شب چون غبار در رقص است
در پی این سوار تازه‌ی من

بی‌پر و بال کرده عشق مرا
شده پرواز، کار تازه‌ی من!

کرده‌ شب را پر از شکوفه و شعر
«شب»، شده انتظار تازه‌ی من

به «طراوت» قسم، نمی‌یابی
تازه‌تر از بهار تازه‌ی من

آشنا و غریب می‌پرسند
چه کس است این نگار تازه‌ی من؟!

لندن، ۹ ژانویه ۲۰۰۷