عشق باغی‌ست پرشکوفه و سبز!۴

پاسی از شب گذشته‌است ای یار! ‌
با خیالت نشسته‌ام بیدار

به چه کار آمدی به خانه‌ی دل
کاینچنین کرده‌ای مرا بیکار!

آمدی از کجا، نمی‌دانم
نرم و آهسته مثل بوی بهار

لرزش دست و قلب و پرده‌ی اشک
روی چشمم، گواه آن دیدار

گفتی از عاشقی نترس، بیا!
یکقدم پای دل جلو بگذار!

گفتمت عشق توست بدنامی!
گفتی از نام نیک، نام نیار

عشق باغی‌ست پرشکوفه و سبز
در دلش میوه‌های نو بسیار

عشق یک پنجره پر از صبح است
که تو را می‌رهاند از شب تار

عشق آیینه‌ای‌ست صاف و زلال
پاک و پاکیزه از ملال غبار

عشق دریاست بی‌کران، موّاج
دل مجنون به موج آن بسپار!..

لندن، ۳.۱۵ دقیقه‌ی بامداد ۸ ژانویه ۲۰۰۷