شب یلدا

خوب شب یلداست و دوستان شوخیشان گل کرده و ما را هم گرفتار کرده‌اند!! «بازی شب یلدا» که برخی در وبلاگستان راه انداخته‌اند از این قرار است که هر کسی  پنج نکته در مورد خودش بنویسد که شاید دوستانش در مورد آن ندانند!  شش ماه است که به علت مشغله‌ی فراوان طبابت و تحقیق و تالیف (و برخی دلایل دیگر)  چیزی ننوشته‌ام. از قضا دوست موسیقیدانم سجاد پورقناد هم امشب در ایميلی از «یک سبد آواز نو» پرسیده بود!

این هم پنج نکته‌ی حقیر:

۱. چهار-پنج سالم که بود به زور گفتم پدربزرگم برایم عبا و عمامه خرید! روزها از بالکن خانه‌ برای رهگذران قرآن می‌خواندم و وعظ و خطابه می‌کردم!!! اگر در فاصله‌ی سالهای ۶۱-۶۲ از محله‌ی محمودیه و کوچه‌ی توتیا گذشته‌‌ بودید و از یک آخوند پنج ساله‌ی دیوانه خنده‌تان گرفته بود حالا می‌دانید کیست.

۲. پیش از همه‌ی کارهای دیگری که امروز می‌کنم، نقاشی می‌کردم. پس از سالها چند شب پیش عشق نقاشیم گل کرد و یک طرح با خودکار از نیمرخ پسرم در ۴-۵ دقیقه کشیدم.

۳. یک بار در عمرم آشپزی کردم. آن هم آبگوشتی بود که شب تولد پسرم از روی «کتاب مستطاب آشپزی از سیر تا پیاز» پختم. می‌گفتند آبگوشت شیرافزاست!!

۴. در شبانه روز تعداد غیرقابل تصوری دایت کوک (کوکای رژیمی) می‌خورم.

۵.به محض اینکه اندکی پول پیدا کنم باز آهنگ ضبط می‌کنم و می‌دهم اشکان کمانگری بخواند!!

حالا از شوخی گذشته این هم دوبیت شعر که چند سال پیش به استقبال کریستمس گفتم:

نفس مسیح آمد که سلام جان رساند
دل خواب و خسته‌ات را خبر نهان رساند
دم صبح برف تازه که به بام‌ها نشیند
بنگر نشان نو را که ز بی‌نشان رساند...