ای مطرب عشق، ساز بنواز
کان یار نشد هنوز دمساز

دشنام دهد به جای بوسه
و آن نیز به صد کرشمه و ناز

...چوعندلیب فصاحت فروشد ای امیر
تو قدر او به زخمه ی قوی بشکن !!

دوست مهربان "رضا"

با سلام و سپاس.
وزن "كرشمه" در موسيقی قديم به نام ثقيل اول و با اتانين ﴿تنن تنن تننن تن﴾ خوانده ميشده. اجرای گوشه كرشمه در بحر مجتث كامل ﴿مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلاتن﴾ مانند "هزار مرتبه به به از آن لب شكرينت/ خدا كند كه نباشد اجل به قصد كمينت" اشتهار دارد. البته -همانطور كه به درستی اشاره كرديد- گاهی هم مثل اينجا با وزن "مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن" خوانده ميشود.

با مهر و ادب

با سلام
با تشکر از مطالب خواندنی شما در وبلاگتان، گمان می کنم وزن شعرهایی که با این کرشمه خوانده می شود می بایست "مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن" باشد.

پاینده باشید

مرا چشمي ست خون افشان ز دست آن كمان ابرو...
سلام اميرحسين عزيز
نمي دونم چرا ياد اين شعر افتادم!
به هر حال چه خوب و نكو كه از دنياي پر رمز و راز موسيقي مي نويسيد
اين روزها كه ملكوت اينجا فيلتر شده به سختي و به ندرت مي تونم بيام و بخونم!
و چه حيف!